kendi kendine kısa kısa tekrarlardan,

kendi kendine uzun uzun tekerlemeler.

bazen öyle acayib seyler olur ki, hic ses gelmez.

kimileri buna, sessizlik der.

sessizlikle,tekbasinalik sevisir.

kimileri buna, sevgililik der.

sevgililikle,sevgisizlik yer degisir.

kimileri buna, sipsevdilik der.

yumusak g zaten yumusacik.

gerek yok, canini yakmaya.

ğ

.

sorsam zircahilligimden, beni sevdigini …

bir b. bir b.’ya ruh üfler

bir b. bir b.’ya can verir

.

bir kurbaga,bir dinazor,bir hipopotam,bir karga,bir zürafa,bir baykus,bir kedi,bir tavsan,bir inek,bir ayi,bir kablumbaga.bunlar o meshur gemide degil benim odamda.sonuna üc nokta koymaya lüzüm yok devami olmadigindan.benim zaten en cok sevdigim sey tek nokta oldugundan.cok akilli saniyorsun kendini degil mi? gizleniyorsun bütün cümlelerimin icine.iyelik eki kullanayim da ruhun oksansin.bazen dikkat edilince farkedilir oluyorsun cok zekice.ne makastan ellerimiz var ne de süpper güclerimiz.surada bizbizeyiz nereye gidiyorsun cingen seni? gittigin her yere geliyorum nasilsa arkandan,ondan bu simarikligin siritiyorsun utanmadan.”kieeeesss” dedigini duyar gibiyim.dizine oturmama izin verdigin icin de sagol gerizekali.

cok abtalsin.

hic acimam olmadigindan,söker atarim o yeni yeni cikan ne idügü belirsiz seyi tobraktan.hersey kendi yasam alaninda kalmali.cani istemiyorsa bir de üstelik zorlamalarla,zorbaliklarla yanina kimseyi yaklastirmamali.bencil olmanin doruklarinda gezinirken ayagima tas olan biri olursa onun kafasini o tasa vurur,dururum.siddet meraklisiyim ben ama kadina siddete hayir kambanyalarinin altina imzami atarim ve senin soyadini kullanirim.

kendini soyutlayamiyorsan birseylerden baskalarini hayatindan soyutlaman en iyisi.cekil kösene,kabuklan,kostümler ör kendine.ib bulamazsan eski kazaklari,paspaslari,yelekleri sök.en iyisi yanina bir adam-kadin neyse cinsel tercihine dayali olani al ve git.somut olanlar,soyut olanlara yaklasmak icin kullandigimiz ivir zivirlar iste o kadar.tahtadan masa yabmak icin agaca ihtiyacim var.peki ya tenekeden kutu yabmak icin ne gerekli ? ne cok element var.periyodik cetveli ezbere bilen insan akilli insan midir ?

cok yarabandin var diye,cokca yaralanman da neyin nesi ?

elini suya temas ettirmeden kac gün tutabilirsin o bantlari barmaklarinda ?

asal carbanlarinin gercekte hic de asal olmadiklarinin farkinda misin ?

siyah giyen herkes asil olsaydi,sinif farki ortadan kalkmaz miydi ?

söyle de düsünebilirsin ey evrim hayvani,

siyah giymemis bir insan var midir ? sanmam.

giymesen bile birseyin mutlaka siyahtir.

kirbigin,gözün,saclarin,disindeki cürük ya da benin,benlerin…

iste bundandir ki;

insanlarin %70′i .

yatagin altina saklanarak saklanabilecegini mi saniyorsun?

bana soru sorarken yüzüme bak, budala.

zaten koyu kara olan gözlerin gözükmüyor karanlikta.

gece oldugunu söylediginden beridir,gece sensin.

bayginim ben kendi icimi baydim,evet sana sormadim.

öbücükler dudak ete degdigi zaman güzeldir,

camdan cama oradan ucusarak ete degemeden dagildigi zaman degil.

ben zombiyim,beyin yerim,lakin beyinsizim.

en cok da senin beynini yerim,en cok en cok.

baston sekerlerin ucuna takib,ateste kizartarak

ne de güzel yenir senin o kivrimli fiskirik beynin.

bir de soruyor;

mutlu musun ?

bok mutluyum.

kertenkele olmak kolay mi? cikan kuyrugun yerine hemen yenisinin gelmesi.bu neye benziyordur,kertenkeleden baska birseyin bunu bilmemesi.kendime zavalli demem beni cok mu aciz yabar? yabsin.zavalli ve aciz.Seninle geldigin zaman nereye gitmeliyim diye düsündüm.kibirdamaya da biliriz adam.ne istersen,nasil istersen.oldugum yerde kibirdamadan,kendi etrafimda sürekli dönmek,basdönmesinden ölmek.cocukken 25 kiloyum diye ölecek sanarlardi beni lâkin ölmedim.

“ölmedin de noldu?” demezsin.

tek bacagi kirilan bir karinca icin agliyorum.

kanatlari islandigindan ucamayan böcek icin.

kuyrugu cikmayacak mi diye kertenkeleye de.

“gel de güldür beni” diyecegim odur.

23:14
“ne oluyor bana?” diye haykırdı ama,hiç sesi çıkmadan.bildiklerinin yumağında bir başına kalmıştı.hayatının her anına gerçekmiş gibi dokunabildiği bir seviyedeydi.hem şaşkınlık duyuyordu.bir yandan da bu şaşkınlık yerini sade bir anlayışa bırakıyordu.kendi hayatı haricinde de hiç bilmediği insanlarınkini yaşayabiliyordu.evet evet bu insanları tanımıyordu önceden,ama artık her şeylerini biliyordu. tüm hayatları yaşıyordu,bir göz kırpımının astronomik sayılabileceği zaman aralığında.”ne yani,salyangoz muyum be?” dedi.”salyangoz muyum?” diye kendi kendine sesli düsünürken,aynada kendi vücudunu görür gibi oldu.dirseklerinde minik benekler vardi.tirtikli ve cirkin,sayica cok ve renkli.ah bunlar nasil gecer ki, belki de basim bunlar yüzünden agriyordur.sonucta hersey titresimlerin birlesmesiyle birbirini takib eden zincirleme olaylar halinde gerceklesir.hâlâ agriyor.yaşamış tüm canlıların her anını yaşayabildiğini farkettiğinde artık biliyordu.inanılmaz güzellikteki o çağlayanı rahatlıkla hisedebiliyordu.bir yerlerden daha önce bilmiş olduğu tüm bilgiler ona doğru akıyordu.rüya gibiydi ama değil.bu bir rüya ya da hayat olamazdı.gerçeğin ta kendisiydi.tek bir anda yaşayabildiklerine tüm evrenler bir ömür adamıştı. “demek ki böyle bir şeymiş,hayret” dedi.tam burada yazmayı kesti.sıkılmıştı ve canı dışarı çıkıp biraz yürümek istiyordu…

mutluluktan delirecek gibi oluyor musun hiç?

birbirine yakin zamanlarda böle hissettigim oluyor.

Ne köbrücük kemigim mutlu.

Ne de kürek kemigim mutlu.

sakizimi cignersen,sakizini cignerim.

severim lokmani yemegi,agzindakiyle beslenmeyi.

hem sakizimi cignemesen de,cignerim ben senin sakizini.

cilekli,naneli,rengi; yesil,beyaz pembe;falim,baycan,sibsevdi,sulugöz…

sulugöz cignemesen de,sulu gözüm ben.