kendine dön-me.

Lesleri topluyor akbabalar.esen ruzgar soguk ama yakiyor.cantamdan cikartiyorum siyah kömür tozlarimi serpistiriyorum.örtemiyorum üstlerini.agzimdaki aci tat ictigim zehirle bile gecmiyor.nabzim yavasliyor.yenileyemiyorum.titriyorum.sonuna kadar bekledim.sessizce.kimildamadan.nefes bile amadan.odadan cekip gittin.dünyamdan bile gittin o an.gezegenlerimiz farkli.genlerimiz.uyandigimda bazen sol yanimda gölgen.yüzünü benden esirgeyen.suspus olmus kusmak isterken ben.tavanda minik ısık sizintilari.sessizlik büyüsü.en kötü hokkabazdan daha adi bir büyücü olan Sen.kan ellerim kendi tirnaklarim..kedi gibi tülde yaptigim uzun ince seritler.pencelerim.yiprattigim kalbim.burusturup attim sol yani kirik penceremden.bitti.bir bebek daha öldü.gömmemek icin sakladim onu bikac zaman bikac ay bikac gün.kokmaya basladi.morardi.kokunla karisti.Teninin rengine karisti allar.morlar.kacamadim.sesi zaten Sen gibi hic cikmamisti.o yüzden de aklimda kalmamisti.damarlarim dügümlendi.

bogazimda bir balina var nefes alamiyorum..

horror


Reklamlar


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s