III.gelmezsen,

kim demiş ki Sen kötüsün diye,halt etmiş!

I. terbiyesizligin lüzumu yok !

II. zamani gelince…

IV. adisin.


yeni bir gün.eski bir gün.yeni eski bir gün.eski yeni bir gün.

deer-good morning Coni.

 Zaman zaman icinde, biz sözlerimizi alir onlardan dev vurgunlar yapariz.
Zilzurna bir dünya icinde. Hepsi bu.
Kendimle carpisa carpisa, hergün binbir yokolusla, aslinda öyle rezil geciyor ki günlerim,saklamak icin bunu kendimden süslüyorum.
Her seyim var saniyorum, oysa hicbir seyim yok biliyorum.
Öyle rezil günler yani.
Ama “keske” demiyorum hic. Olsun,bana kalan buymus,körler arasinda görmek.
Öyle feci bir seydir ki gecmis; ve gecmisin sürekli sana birseyler hatirlatip bir seylerin hesabini, hic olmayacak bir zamanda bir yerde,mesela sokaktasin,dans ediyorsun mesela,kendini unutmak icin baskalarinin kolundasin mesela,bir anda gecmisin hic olmayacak bir kelimenin cagrisimindan sana hesab soruyor.Kafani duvarlara vurasin gelebilir unutmak icin, lâkin vursan da olmuyor.Icinden vuruyorsun da…ama sen vurdukca öyle dimdik duruyor rezillik,yüzün bembeyaz.Bir de rol yabman lazim,hayatta bircok rolün oluyor.Güclü,rezil,sefil,zengin,besparasiz,korkak,cesur,ürkek,kacak…hebsini oynamalisin. O zaman,insan oluyorsun. Hicbirini oynarsan o zaman ölüsün.
Yani sakallarim uzadi.Ölümcül güzellik yüzümden simsiyah akiyor.Oysa ben sakallarimla kendimden kaciyorumdur.Yani bunlar ben öldürüldüm de,tutunamamanin her türlüsünü deniyorum demektir.
Sen ne yapiyorsun ?